Dabida
Artist Member
Olly Copal
Mag ik me voorstellen.
Mijn naam is Olly Copal.
Al heel jong stonden mijn handen niet stil,
mijn moeder hielp me met poppenkleertjes maken.
Toen ik zelf kinderen kreeg, ontwierp ik hun kleding
en voorzag ze van fantasierijke applicaties.
Later, toen ik wat meer tijd voor mij zelf kreeg,
ging ik cursussen volgen.
Mijn interesse ging vooral uit naar het maken van poppen in textiel.
Na verloop van tijd bracht ik de lessen in praktijk op een meer persoonlijke wijze.
Mijn poppen ofwel sculpturen kregen een sociale uitstraling.
Mijn Indische verleden komt er in tot uitdrukking en ook dat van mijn ouders,
die inmiddels overleden zijn.
Zoals Het Vrouwenkamp in Nederlands Oost-Indië
en de Slavenarbeid aan de Birma- Spoorweg.
Ook de wereldactualiteit heeft mijn belangstelling.
De gezichtjes bestaan uit zes deeltjes, de ogen van kleine kralen.
De mallen worden met fijne steekjes aan elkaar vastgenaaid,
ik noem het boetseren met naald en draad,
de lappen waar de sculpturen van gemaakt worden, zijn van kunstvezel
of dunne witte katoen, die ik zelf verf in aardtinten.
De gestalten zijn opgebouwd rond een kern van ijzerdraad.
Ik sta in verschillende buitenlandse boeken vermeld o.a.
The Doll by Contempory Artists (Goddu en Lavitt),
Kunstobjekt Puppe (Marion Forek-Schmahl),
en Grenzbereich Puppen und Figuren (Marion Forek Schmahl).
Dat ik niet alleen in Nederland, maar ook in Oostenrijk en
Amerika geëxposeerd heb, stimuleert me om exclusief te blijven werken.
Tot slot: hoe meer je naar mijn objecten kijkt,
hoe meer ze gaan leven.
Mijn naam is Olly Copal.
Al heel jong stonden mijn handen niet stil,
mijn moeder hielp me met poppenkleertjes maken.
Toen ik zelf kinderen kreeg, ontwierp ik hun kleding
en voorzag ze van fantasierijke applicaties.
Later, toen ik wat meer tijd voor mij zelf kreeg,
ging ik cursussen volgen.
Mijn interesse ging vooral uit naar het maken van poppen in textiel.
Na verloop van tijd bracht ik de lessen in praktijk op een meer persoonlijke wijze.
Mijn poppen ofwel sculpturen kregen een sociale uitstraling.
Mijn Indische verleden komt er in tot uitdrukking en ook dat van mijn ouders,
die inmiddels overleden zijn.
Zoals Het Vrouwenkamp in Nederlands Oost-Indië
en de Slavenarbeid aan de Birma- Spoorweg.
Ook de wereldactualiteit heeft mijn belangstelling.
De gezichtjes bestaan uit zes deeltjes, de ogen van kleine kralen.
De mallen worden met fijne steekjes aan elkaar vastgenaaid,
ik noem het boetseren met naald en draad,
de lappen waar de sculpturen van gemaakt worden, zijn van kunstvezel
of dunne witte katoen, die ik zelf verf in aardtinten.
De gestalten zijn opgebouwd rond een kern van ijzerdraad.
Ik sta in verschillende buitenlandse boeken vermeld o.a.
The Doll by Contempory Artists (Goddu en Lavitt),
Kunstobjekt Puppe (Marion Forek-Schmahl),
en Grenzbereich Puppen und Figuren (Marion Forek Schmahl).
Dat ik niet alleen in Nederland, maar ook in Oostenrijk en
Amerika geëxposeerd heb, stimuleert me om exclusief te blijven werken.
Tot slot: hoe meer je naar mijn objecten kijkt,
hoe meer ze gaan leven.
Olly Copal,born in the former Dutch East Indies,
came to Holland in 1950.
There she got married and raised a family.
She made her children’s clothes herself and one of her hobbies
became decorating these clothes with appliqué and ornaments.
That activity led to amore intensive engagement with designing.
She took everal courses like pottery, modelling,
making aquarelles, but making dolls out of textile
(sculptures) she found most satisfying.
In the course of years she developed a special technique which enabled her
to shape the doll’s heads of textile with needle and dread (much like modelling).
The doll’s bodies are loosely draped around a frame of iron wire.
Especially the shaping of the heads demands hours and sometimes
days of hard work.
Her creations are mostly images of reality;
she uses issues like Vietnamese boat refugees,
Somalia, Amnesty International, Green Peace, etc.
Also her past was a source of inspiration to create several compositions:
Woman’s Concentrationcamp,
Labourers at the Birma Railway
(where her father was set to work during World War II).
Olly regulary exhibited together with other artist in Holland,
America and Austria.
Olly Copal
came to Holland in 1950.
There she got married and raised a family.
She made her children’s clothes herself and one of her hobbies
became decorating these clothes with appliqué and ornaments.
That activity led to amore intensive engagement with designing.
She took everal courses like pottery, modelling,
making aquarelles, but making dolls out of textile
(sculptures) she found most satisfying.
In the course of years she developed a special technique which enabled her
to shape the doll’s heads of textile with needle and dread (much like modelling).
The doll’s bodies are loosely draped around a frame of iron wire.
Especially the shaping of the heads demands hours and sometimes
days of hard work.
Her creations are mostly images of reality;
she uses issues like Vietnamese boat refugees,
Somalia, Amnesty International, Green Peace, etc.
Also her past was a source of inspiration to create several compositions:
Woman’s Concentrationcamp,
Labourers at the Birma Railway
(where her father was set to work during World War II).
Olly regulary exhibited together with other artist in Holland,
America and Austria.
Olly Copal
Rozengaard 53
5283 GE Boxtel
Nederland
0031-(0)411-673334
e-mail adres:
ollycopal@home.nl